Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Greening Humanity και Σάλτσα a la Ser John Sulston, ή πόσο επιστήμονες είναι οι τεχνοκράτες;




Greening Humanity
και Σάλτσα a la Ser John Sulston,
ή πόσο επιστήμονες είναι οι τεχνοκράτες;


Γράφει ο Κώστας Λάμπος


Το Ευγενίδειο Ίδρυμα, ένα ίδρυμα με ομολογουμένως σοβαρή παρουσία και δράση, διοργάνωσε (14-16.10.2010) σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Manchester, Διεθνές Συνέδριο στην Αθήνα με θέμα: «Πρασινίζοντας την Ανθρωπότητα. Επιστήμη, Καινοτομία, Ηθική και Πράσινη Ανάπτυξη». Πρωταγωνιστής σ’ αυτό το συνέδριο ο Sir John Sulston, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής (2002), για τη συμβολή του στην αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος (DNA), ο οποίος και πραγματοποίησε την Πέμπτη 14.10.10, ομιλία με θέμα «Ο κεντρικός ρόλος του Πανεπιστημίου για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινωνίας βασισμένης στις αρχές της Βιώσιμης Ανάπτυξης».
Να σημειωθεί πως ο κεντρικός ομιλητής, ο Sir John Sulston, ήταν μαζί με τον καθηγητή της Βιοηθικής John Harris, και τον νομπελίστα οικονομολόγο Joseph Stiglitz, οι εμπνευστές μιάς διακήρυξης πενήντα γνωστών επιστημόνων, από όλο τον κόσμο, αναφορικά με το σκοπό, το ρόλο και την "ηθική της επιστήμης", διακήρυξη που είναι γνωστή και ως Μανιφέστο του Μάντσεστερ, (The Manchester Manifesto)[1] Από τις πρώτες κιόλας γραμμές ορίζουν την επιστήμη, μαζί με τις καινοτομίες που φέρνει, ως «μια τεράστια επιχείρηση: εμπορική ή κοινωφελή, δημόσια ή ιδιωτική, βιομηχανική ή εκπαιδευτική, ερασιτεχνική ή επαγγελματική»[2] και στη συνέχεια προσπαθούν να δώσουν μια απάντηση στο ερώτημα σε ποιόν ανήκει η επιστήμη (“Who Owns Science?)[3]. Θα πρέπει να σημειωθεί πως το Μανιφέστο του Μάντσεστερ παρουσιάζεται ως το μεγάλο «κατηγορώ» κατά της εμπορευματοποίησης της επιστήμης. Ας δούμε όμως μερικά βασικά σημεία της φιλοσοφίας του Sir John Sulston και του Manchester Manifesto Group[4] αναφορικά με το σκοπό, το ρόλο και την ηθική της επιστήμης, για να καταλάβουμε που το πάνε και τι μπορούμε να περιμένουμε από το συγκεκριμένο συνέδριο.
1.      Στο ερώτημα σε ποιόν ανήκει η επιστήμη και αφού μιλάνε για «ιδιοκτησία της επιστήμης», «διαχείριση της καινοτομίας», «ιδιοκτησία και διαχείριση της επιστήμης» και επαναλαμβάνουν πως «η επιστήμη αποτελεί μία ραγδαία αναπτυσσόμενη βιομηχανία»[5], τότε απαντούν πως εξαιτίας της εμπορευματοποίησης της επιστήμης και της γνώσης «η επιστήμη ανήκει σε «μερικές πολυεθνικές Εταιρίες»[6]. Δηλώνουν βέβαια πως «η επιστήμη μπορεί να υπηρετεί το κοινό καλό με την παραγωγή γνώσης που έρχεται να καλύψει ανθρώπινες ανάγκες και επιδιώξεις»[7] και αναφέρονται σε μια σειρά από παραδείγματα από τα οποία προκύπτει πως η επιστήμη, η έρευνα και η γνώση είναι αιχμάλωτες των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, δηλαδή του μεγάλου Κεφαλαίου, σε βαθμό που να στραγγαλίζεται η έρευνα, να ποδηγετείται η επιστήμη και να χειραγωγείται η γνώση[8].
2.      Στο ερώτημα ποιο είναι το χρέος των επιστημόνων απέναντι στη κατάσταση της εμπορευματοποίησης της επιστήμης, ο Sir John Sulston απαντά: «Οι επιστήμονες και οι ερευνητές είναι υποχρεωμένοι να λειτουργούν μέσα στο σύστημα όπως αυτό έχει, αλλά μπορούν να προσπαθήσουν να το επηρεάσουν προς το καλύτερο»[9]. Κλείνοντας με αυτόν τον εύκολο τρόπο την ευθύνη των επιστημόνων για την επιστήμη, σαν αυτοί να ζουν έξω και υπεράνω της κοινωνίας και της ανθρωπότητας, μεταφέρουν την ευθύνη στους διαχειριστές της πολιτικής εξουσίας: «οι κυβερνώντες μπορούν να ανατρέψουν την κατάσταση χρηματοδοτώντας σοβαρά επιστημονικά έργα στα πανεπιστήμια και στα ερευνητικά ινστιτούτα, αντί να αφήνουν αυτό το ρόλο στις εταιρείες»[10], παραβλέποντας, προφανώς σκόπιμα και όχι από άγνοια, πως ‘οι κυβερνώντες’ είναι περισσότερο, από τους επιστήμονες, εξαρτημένοι από ‘τις εταιρείες’ και συνεπώς δεν μπορούν να έρθουν σε αντίθεση με τις εταιρείες που χρηματοδοτούν και εξασφαλίζουν την πολιτική καριέρα τους.
3.      Το Manchester Manifesto Group υποστηρίζει, και σωστά, πως επειδή «έναντι των οποιωνδήποτε οικονομικών συμφερόντων (ατομικών, επιχειρηματικών ή εθνικών) υπερτερεί το συμφέρον του Δημοσίου και της ανθρωπότητας στο σύνολό της»[11], Στο ερώτημα όμως τι πρέπει να γίνει για να απελευθερωθεί η επιστήμη από τα συμφέροντα κάθε μορφής εξουσίας και να αποδοθεί στην κοινωνία και συνολικά στην ανθρωπότητα.ανήκει ώστε να υπηρετεί το γενικό συμφέρον, δηλώνουν τεχνοκράτες πραγματιστές και αμφιβάλλουν αν μπορεί να γίνει κάτι, «γιατί υπάρχουν πολύ δυνατά επιχειρηματικά λόμπι και δεν ξέρουμε πως θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτή την παγίδα»[12], χωρίς ωστόσο να διερωτώνται πως αφού αυτοί που βρίσκονται στην κορυφή της γνώσης, ως διαχειριστές , συνεχιστές και φύλακες της σημαντικότερης κληρονομιάς της ανθρωπότητας δεν ξέρουν πως θα απελευθερωθεί η επιστήμη από την αιχμαλωσία του Κεφαλαίου, τότε πως απαιτούν από τους επαγγελματίες πολιτικούς και από τους πολίτες-αιχμάλωτους των καπιταλιστικών κάτεργων να ξέρουν;
4.       Στο υποθετικό ερώτημα για τη σχέση μεταξύ καπιταλισμού και επιστήμης ο Sir John Sulston απαντά χωρίς να, και προφανώς για να μην, ερωτηθεί και για να μην παρεξηγηθεί από τις ‘εταιρείες’ ότι: «Η ελεύθερη αγορά είναι ένα χρήσιμος υπηρέτης, αλλά ένα κακός αφέντης. Τα κέρδη είναι ΟΚ ως οδηγός στη μικρή κλίμακα. Αλλά το πλαίσιο στο οποίο λειτουργεί όλο αυτό πρέπει να φτιαχτεί λαμβάνοντας υπόψη λογικούς και μακροπρόθεσμους παράγοντες»[13], χωρίς να κάνει πουθενά λόγο για το ρόλο της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας σαν να μην την αφορά και σαν να μην υπάρχει.
Νομίζω πως όλη αυτή η μισοαληθινή και αληθοφανής ‘εξομολόγηση-απολογία’, γιατί για μανιφέστο δεν φαίνεται, αποπνέει τη γνωστή αντιδραστική, αντεπιστημονική[14], την απάνθρωπη και αντικοινωνική ιδεολογία του τεχνοκρατισμού που κρύβεται πίσω από το δάκτυλο του με την υποτιθέμενη ‘ουδετερότητα του επιστήμονα’ στην προσπάθειά του να κρύψει τις ευθύνες του "κακού αφετνικού"Είναι προφανές πως έχουμε να κάνουμε με τη λογική του ενταγμένου στο σύστημα εξουσίας του Κεφαλαίου τεχνοκράτη που επέλεξε να τα έχει καλά με το ‘κακό αφεντικό’ με αντάλλαγμα μερικά projects (έργα) για την προώθηση του νέου επιχειρηματικού Κολοράντο του ηγεμονικού Κεφαλαίου, που ακούει στο φανταχτερό, όσο και μαγικό όνομα (Greening Humanity), παρασινιζόμενη ανθρωπότητα. Πρόκειται, όπως είναι γνωστό για ένα σχέδιο που κατά καιρούς φρεσκάρεται από τα αμερικανικά στρατηγεία, πότε ως «πράσινη επανάσταση» και πότε, όπως και στα καθ’ ημάς, ως «πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλισμού. Και για να μην φανεί και απολίτικη η ομάδα του Μανιφέστου του Μάντσεστερ, (γιατί πάντα οι ‘ουδέτεροι επιστήμονες’  και προσκυνημένοι τεχνοκράτες θέλουν να τα έχουν καλά με τις εξουσίες), προστίθεται σ’ αυτή την εξομολόγηση και μια σοσιαλδημοκρατική πινελιά για κάποια αφηρημένη δυνατότητα εξανθρωπισμού του καπιταλισμού. Το γεγονός όμως πως κάνουν λόγο για ‘ηθική της επιστήμης’ και όχι ηθική ή ανηθικότητα των επιστημόνων, των ‘εταιριών’, των κυβερνώντων και του καπιταλισμού, νομίζω πως δημιουργεί ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα επιστημολογίας και επιστημονικής δεοντολογίας που θαμπώνει σοβαρά τους ακαδημαϊκούς τίτλους και τα λαμπερά βραβεία τους. Έκαναν όμως τις επιλογές τους να είναι με το σύστημα. Το σύστημα που έμαθε στο μεταξύ να εκμεταλλεύεται για λογαριασμό του την επιστήμη, η οποία αποτελεί το καταστάλαγμα των αγώνων και των θυσιών χιλιάδων γενεών και ολόκληρης της ανθρωπότητας, ταΐζοντας πιά και μην καίγοντας τους επιστήμονες, που έμαθε να εξαγοράζει τους εξαγοράσιμους με τα αργύρια της προδοσίας της επιστήμης και της κοινωνίας. Όσο για τους μη εξαγοράσιμους αυτοί μπορούν να γίνουν ταξιτζήδες, να φυτοζωούν ή και να πεθαίνουν στιγματισμένοι μόνοι τους από την πείνα.
Δεν ξέρω πόσοι εξωνημένοι υπηρέτες του Κεφαλαίου ξερογλείφονται για το τυράκι της ‘πράσινης ανάπτυξης’ και της ‘πρασινιζόμενης ανθρωπότητας’, χωρίς να βλέπουν τη φάκα. Δεν ξέρω επίσης αν όλοι αυτοί οι χυδαίοι τεχνοκράτες υπηρέτες του Κεφάλαιου έχουν συνείδηση της ευθύνης τους, που με τη δική τους υπογραφή καταστρέφεται η Φύση, η ζωή και ο ανθρώπινος πολιτισμός για να περνάνε αυτοί καλά και  "να είναι το κέρδος ΟΚ", ξέρω όμως πως κι’ αυτή η υπόσχεση για το νέο καπιταλιστικό παράδεισο, οδηγεί την εργαζόμενη κοινωνία και την εργαζόμενη ανθρωπότητα ένα ακόμα βήμα προς την κόλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Εκτιμώ, τέλος, πως οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού δεν μπορούν πιά να περιμένουν τίποτα από τον καπιταλισμό, τον όποιο καπιταλισμό, ‘τις εταιρείες’, τους κυβερνώντες’ τους παρακυβερνώντες, τους εκπροσώπους τους στα συνδικάτα και στα αστικά κοινοβούλια, και τους ‘ουδέτερους τεχνοκράτες’ με τις μισές αλήθειες και τα ολόκληρα παραμύθια τους και γι’ αυτό είναι υποχρεωμένες να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και συνεπώς είναι υποχρεωμένες να κοινωνικοποιήσουν σταδιακά και επίμονα την επιστήμη και την επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση, για να μπορέσουν στη συνέχεια και σύντομα να κοινωνικοποιήσουν τον πλούτο και την ευτυχία πάνω στον, για για το ανθρώπινο γένος, μόνο  και μοναδικό παράδεισο που υπάρχει στον Μεγαλοπρεπές Σύμπαν, στον πλανήτη Γη.
Αυτόν τον παράδεισο μπορούμε και πρέπει να τον κερδίσουμε, γκρεμίζοντας με γνώση και επαναστατική φαντασία και σύνεση την καπιταλιστική κόλαση, αντικαθιστώντας την καπιταλιστική βαρβαρότητα με τον Ανθρωπισμό.


[2] «Science, along with the innovation it generates, is a vast enterprise: commercial and pro-bono, public and private, industrial and educational, amateur and professional», ό. π.
[3] Ό. π.
[4] Ό. π.
[5] «Science is a rapidly growing industry», ό. π.
[6] Βλέπε Ρέμπελου Άννα, Σε πρώτο πρόσωπο, παρουσίαση του Τζον Σάλτσον, στο IΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ/NFORMER, 09.10.2010.
[7]Science can serve the public good by generating knowledge to meet human needs and purposes», http://www.isei.manchester.ac.uk/TheManchesterManifesto.pdf
[8] «Αιχμή του δόρατος αποτελεί για τους υπογράφοντες το καθεστώς των ευρεσιτεχνιών. ‘Αντί να προωθούν την καινοτομία, οι ευρεσιτεχνίες στην πράξη συχνά την καταστέλλουν», έγραψε ο Σούλστον στον βρετανικό Guardian και ιδού γιατί: ‘Τα φάρμακα γίνονται “αειθαλή” όταν πρόκειται να εκπνεύσουν οι πατέντες που τα συνοδεύουν. Τότε, οι εταιρείες που τα παρασκευάζουν αγοράζουν τις πατέντες δυνητικά ανταγωνιστικών προϊόντων ώστε να μη βρουν ποτέ τον δρόμο της μαζικής παραγωγής. Επιπλέον, οι εταιρείες καθορίζουν συχνά τιμές, οι οποίες υπερβαίνουν σε τεράστια κλίμακα το κόστος παραγωγής του φαρμάκου και το οποιοδήποτε λογικό κέρδος’.
Το Μανιφέστο του Μάντσεστερ εκφράζει την ανησυχία των επιστημόνων για το γεγονός ότι η εμπορευματοποίηση, με τη μορφή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, διαπερνά σε αυξανόμενη έκταση και τη δημόσια σφαίρα. «Ακόμη και στα πανεπιστήμια», αναφέρουν οι διαπρεπείς επιστήμονες, ‘η παραγωγή νέας, επιστημονικής γνώσης και τεχνολογικής καινοτομίας, αν και έχει ήδη πληρωθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό, ιδιωτικοποιείται και πωλείται εκ νέου στο κοινό μέσω των ευρεσιτεχνιών, που οδηγούν στην παραγωγή εμπορικώς εκμεταλλεύσιμα προϊόντα’.
Ιδιαίτερα προκλητική θεωρούν οι υπογράφοντες την ιδιωτικοποίηση της ίδιας της Φύσης. Ενδεικτικά, εκτιμούν ότι ‘περίπου το 20% των ανθρωπίνων γονιδίων έχουν ήδη πατενταριστεί ή αποτελούν αντικείμενο αιτήσεων για άδεια ευρεσιτεχνίας. Ως αποτέλεσμα, η έρευνα πάνω σε συγκεκριμένα γονίδια περιορίζεται από εταιρείες που έχουν κατοχυρώσει τις αντίστοιχες πατέντες’. Επαναφέροντας μια ξεχασμένη έκκληση της Γαλλικής Επανάστασης, οι Σούλστον, Χάρις και Στίγκλιτς υποστηρίζουν ότι ‘έναντι των οποιωνδήποτε οικονομικών συμφερόντων (ατομικών, επιχειρηματικών ή εθνικών) υπερτερεί το συμφέρον του Δημοσίου και της ανθρωπότητας στο σύνολό της’», http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_28/02/2010_392386.
[9] Ό. π. Βλέπε Ρέμπελου Άννα, Σε πρώτο πρόσωπο…, ό.π., (διπλή υπογράμμιση Κ.Λ.)
[10] Ό. π.
[12] Βλέπε Ρέμπελου Άννα, Σε πρώτο πρόσωπο, παρουσίαση του Τζον Σάλτσον…, ό. π.
[13] Ό. π. , (διπλή υπογράμμιση Κ.Λ.).
[14] Γιατί η επιστήμη από τη φύση της ήταν, είναι και θα παραμείνει, παρά τις όποιες πρόσκαιρες παγίδες των τεχνοκρατών και του καπιταλισμού, επαναστατική, απελευθερωτική και ουμανιστική, επειδή, όπως πρόβλεψε ο Αριστοτέλης, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κόσμο, στον οποίο οι δούλοι της μισθωτής εργασίας να μην χρειάζονται αφέντες και συνεπώς να μπορούν να αυτοαπελευθερωθούν και να χτίσουν ένα Νέο Οικουμενικό Ουμανιστικό Πολιτισμό, της Άμεσης Δημοκρατίας και της Αταξικής Κοινωνίας.

6 σχόλια:

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

Makis Floros
προς Εμένα

Αξιότιμε κ Λάμπο καλημέρα σας
Δεν γνωριζόμαστε εκ του σύνεγγυς αλλά εκ των γραφομένων σας μπορώ να πώ ότι είμαστε στην ίδια ομάδα ανθρώπων που σκέπτονται μακροπρόθεσμα και έχουν ως επίκεντρο τη φύση που μας γέννησε και που πραγματικά θα μπορούσε να είναι ο μοναδικός παράδεισος τουλάχιστον στο δικό μας πλανητικό σύστημα.
Ειλικρινά είχα εδώ και χρόνια αρχίσει να απογοητεύομαι βλέποντας ότι γύρω μου όλοι θέλουν απλά και μόνο να καταναλώσουν ότι κι άν βρούν χωρίς να σκεφτούν πώς αυτό που χαλάνε θα ξαναγεννηθεί για τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Κι όμως οι ίδιοι ΑΓΑΠΑΝΕ ΠΟΛΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ. Τόσο πολύ που εύκολα και μπροστά σ' αυτά θα μπορούσαν να δείρουν το δάσκαλο που τα παρατήρησε και με βεβαιότητα να τον λυνσάρουν εάν τόλμησε να σηκώσει χέρι πάνω τους!
Όμως διαβάζοντας τα κείμενά σας καθώς και τα κείμενα άλλων αξιόλογων και γνωστών αλλά περιθωριοποιημένων συνανθρώπων μας βλέπω ταυτότητα απόψεων, πέταγμα σκέψης και παίρνω θάρρος ότι υπάρχει το προζύμι που χρειάζεται να γίνει μια καλή ζύμωση στην απαξιωμένη ελληνική πραγματικότητα και να κινηθεί αυτή η χώρα όχι με τις φτέρνες μπροστά που μέχρι σήμερα προχωράει, αλλά ένα κανονικό βήμα εμπρός.
Έγραφα και γράφω εδώ και μερικά χρόνια, μια μικρή εφημεριδούλα του χωριού μου κάθε δύο μήνες και ως κύριο άρθρο βάζουμε μιά στήλη με τον τίτλο "ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ" με άρθρα που στοχεύουν να παρακινήσουν τους συγχωριανούς μου τους απανταχού να σκέπτονται εκείνοι μόνοι τους και όχι η τηλεόραση γι αυτούς. Η στήλη αυτή θα μπορούσε να έχει κάτω της όλα αυτά που εσείς μου στέλνετε, αν και το κοινό που απευθύνεται η μικρή μας φυλλάδα θα τα ήθελε πιό εύκολα στη γραφή για πιό εύκολη κατανόηση. Ωστόσο το νόημα των γραφομένων σας είναι ακριβώς μέσα στο πνεύμα του "Αντισταθείτε" και σείς ο ίδιος πράγματι αντιστέκεστε στον κατήφορο και την πνευματική κατρακύλα που έντεχνα μας οδηγούν.
Να είστε πάντα καλά
Με σεβασμό και εκτίμηση
Ευθύμιος Φλώρος
εκ Κρικέλλου Ευρυτανίας ορμώμενος

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

Αγαπητέ μου Μάκη,
σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και χαίρομαι που
συγγενεύουν οι ιδέες μας και που τα κείμενά μου σου δίνουν κουράγιο να δημιουργείς σωστή πληροφόρηση και να αντιστέκεσαι. Όσο για τα κείμενά μου δεν νομίζω πως είναι τόσο δύσκολα για εκείνους που ψάχνουν να βρουν απαντήσεις στα προβλήματα της καθημερινότηας αλλά και του Αύριο.
Νομίζω πως μάλλον υποτιμάμαι τον κόσμο.
Δοκίμασε πάντως, δημοσίεψε μερικά
και άσε τους αναγνώστες σου να εκφραστούν, τους καλοπροαίρετους φυσικά, γιατί οι κακοπροαίρετοι δε πρέπει να σε ενδιαφέρουν. Αυτοί που δέρνουν τους δασκάλους και στραβώνουν με κάθε δυνατό τρόπο τα παιδιά τους θα είναι απέναντί σου κάθε φορά που θα αντιστέκεσαι και μάλιστα κάθε φορά που θα καλείς με τα κείμενά σου και άλλους να αντισταθούν σ' αυτό το σκοταδισμό και σ' ατυή την παρακμή.
Χάρηκα επίσης γιατί είμαστε και συντοπίτες-κοντογείτονες με ρίζες από τα ιστορικά Κλεφτοχώρια.
Η καταγωγή μου είναι από την Ελατόβρυση πρώην Βοϊτσά Ναυπακτίας.
Να είσαι καλά και θα χαρώ να τα ξαναπούμε.
Κώστας Λάμπος

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

George Mpegkas
προς Εμένα

Εκτιμω απολλητα τις αναλυσεις και τις καιριες επισημανσεις σου αγαπητε Κουμπαρε αλλα εκτιμω οτι το τυρακι στη φακα του καπιταλισμου δεν τελειωσε ακομη.Η Ανθρωποτητα στοσυνολο της ειναι βαθεια νυχτωμενη,απο την παραπληροφορηση και την υπερπληροφορηση,η δε ελληνικη κοινωνια απωλητα αποχαυνομενη.
Καλη σου μερα..

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

Αγαπητέ μου κουμπάρε,
φοβάμαι πως και πάλι θα σε στενοχωρήσω, αλλά κι' εσύ 'ευλογημένε' πας γυρεύοντας, κι' όλο ξύνεσαι στη γκλίτσα του τσομπάνη. Από τη μιά βρίσκεις καλές τις αναλύσεις, αλλά από την άλλη σβήνεις με μιά μονοκοντυλιά ολόκληρη την ανθρωπότητα λες κι' εσύ είσαι πάνω κι' έξω και πως δεν είσαι το 1/6,5δισεκατιμμυριοστό αυτής της ανθρωπότητας. Και μην πεις πως είναι λίγο, γιατί δεν έχεις δίκιο.
Αλλά και όσο δίκιο να έχεις για ένα μεγάλο κομμάτι που είναι νυχτωμένο και αποχαυνομένο, το γεγονός πως υπάρχει ένα άλλο κομμάτι που το παλεύει αλλά εσύ το μηδενίζεις ακυρώνει το δίκιο σου.
Αλλά και αν είχες απόλυτο δίκιο πως η ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι βαθιά νυχτωμένη, αλλά εσύ που γνωρίζεις αυτή την πραγματικότητα και προφανώς δεν είσαι βαθιά νυχτωμένος κάνε κάτι βρε αδερφέ να ξυπνήσουμε και οι υπόλοιποι.
Κουμπάρε πάψε να φέρεσαι σα γεροντοκόρη που όλα και όλοι της φταίνε και βάλε λίγη αισιοδοξία στη ζωή σου. Δίνει χρώμα και νοστιμιά ακόμα και στα λάχανα.
Βάλε και λίγη ουτοπία που σημαίνει περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και στους συναθρώπους σου και θα δεις πως υπάρχουν πολλοί που το παλεύουν που μπορούν με τη δική σου βοήθεια να γίνουν περισσότεροι, διαφορετικά δεν πας για ψάρεμα...
Με ιδιαίτερη αγάπη
Κώστας

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

klasikoperiptosi klasiko
προς Εμένα

Συγχαρητήρια για το εξαιρετικό άρθρο σας.
Ο ψευτοουμανισμός της "Νέας Τάξης Πραγμάτων" , ο ακαδημαϊκός "φερετζές" του καπιταλισμού, η "πράσινη" ανάπτυξη των ολίγων και το δήθεν "μανιφέστο" του Manchester

http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/10/manchester.html#more

ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ είπε...

Ευχαριστώ θερμά φίλε μου για τα καλά σου λόγια και κύρια για τη φιλοξενία, γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο, να διαδίδουμε με κάθε πρόσφορο μέσο την επιστήμη και τις απελευθερωτικές ιδέες, να αντιστεκόμαστε στην καταιγίδα του αποπροσανατολισμού και της παραπληροφόρησης.
Να είσαι καλά
Κώστας Λάμπος